KUMAŞTAN ÇALAN TERZİ

Bütün yataklarını yitirmiş ilk gecedenÜstüne kös dövülmüş bir şehirden geçmek zorAyazdan kıran girmiş bin dallı basmalaraBenim dilim varmıyor “şehir düştü” demeyeKumaştan çalan terzi çalıları eğiyor… Eğninde eski bir yaz düşmüş kör bir makastanBir kere tutuştu mu bu şiirden geçmek zorEğilip de geçiyor biçtiği her kumaştanBenim dilim varmıyor “şiir düştü!” demeyeTerzi kumaştan çalmış ellerini seviyor Ağzını… Continue reading KUMAŞTAN ÇALAN TERZİ