KUMAŞTAN ÇALAN TERZİ

Bütün yataklarını yitirmiş ilk geceden
Üstüne kös dövülmüş bir şehirden geçmek zor
Ayazdan kıran girmiş bin dallı basmalara
Benim dilim varmıyor “şehir düştü” demeye
Kumaştan çalan terzi çalıları eğiyor…


Eğninde eski bir yaz düşmüş kör bir makastan
Bir kere tutuştu mu bu şiirden geçmek zor
Eğilip de geçiyor biçtiği her kumaştan
Benim dilim varmıyor “şiir düştü!” demeye
Terzi kumaştan çalmış ellerini seviyor


Ağzını bıçak açmaz bir elleri var onun
Issız ve yazısız bu nehirden geçmek zor
Bir ırmağı düşlerdi gök hiç hesapta yokken
Benim dilim varmıyor “nehir düştü!” demeye
Çalınmış kumaşlardan terzi bir dağ dikiyor


Birikmiş urbaların o vakitsiz uykusu
Dağılınca git gide, düşü birden geçmek zor
İpliğini sürüyen bir iğnenin gözüyle
Benim dilim varmıyor “bu bir düştü!” demeye
Kumaştan çalan terzi o her şeyi biliyor.

Hüseyin Akın

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s